Słownik

Zastrzeżenie umowne, mające funkcję wzmacniającą stosunek umowny; dopełnia się po¬przez przekazanie kwoty pieniężnej, po czym w razie niewykonania umowy przez jedną ze stron, druga strona umowy, może odstąpić od umowy i zatrzymać rzeczoną kwotę, jeśli ją otrzymała, lub też może żądać zwrotu kwoty w dwukrotnej wysokości (jeśli ją wpłacała).

Kwestionowanie ustalonego przez sąd stanu faktycznego; przede wszystkim chodzi tutaj o niezgodność przyjętych przez sąd ustaleń z dowodami zebranymi w sprawie.

Zasada, iż świadczenie pieniężne powinno być spełnione w takiej samej kwocie, w jakiej zostało przez strony ustalone, bez względu na okoliczności.

Jedna z podstawowych za¬sad prawa cywilnego, która stanowi, że strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, jeśli tylko jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie (a więc przepisom prawa, nie tylko formułowanym w ustawach, ale i w aktach wykonawczych będących źródłem prawa) ani zasadom współżycia społecznego.

Stanowi wyjątek od zasady nominalizmu i przewiduje możliwość zmiany wysokości należności, kiedy zaistniała istotna zmiana siły nabywczej pieniądza pomiędzy powstaniem zobowiązania a jego spełnieniem.

Potoczne określenie założeń postępowania sądowego, głównie cywilnego, określanych przez naukę prawa naczelnymi zasadami postępowania cywilnego, powstającymi poprzez funkcjonowanie praktyki sądowej. Praktyczne znaczenie tych zasad polega na ich wartości jako wskazań interpretacyjnych . Do najistotniejszych zasad procesowych należy zaliczyć:
- zasada prawa do sądu,
- zasada prawdy,
- zasada równości stron,
- zasada dyspozytywności (inaczej: rozporządzalności),
- zasada kontradyktoryjności,
- zasada jawności,
- zasada bezpośredniości,
- zasada ustności,
- zasada koncentracji materiału dowodowego,
- zasada formalizmu procesowego.

Spełnienie przez dłużnika wszelkich przysługujących wierzycielowi świadczeń; może być pełne (zaspokojenie wszystkich roszczeń w pełnej wysokości) lub częściowe (zaspokojenie nie wszystkich roszczeń lub nie w pełnej wysokości).

Dłużnik lub osoba trzecia dająca uprawnionemu do świadczenia wierzycielowi zabezpieczenie na majątku na zasadach określonych w umowie zastawu.

Wierzyciel, przyjmujący zabezpieczenie swojej wierzytelności w drodze zastawu.

Sprawa przed sądem jest rozpoczęta, ale niezakończona - toczy się w sądzie. Zawisłość sporu powoduje niemożliwość wszczęcia drugiej sprawy w tym samym zakresie.

Wymagane przepisami prawa zgłoszenie posiadanej wierzytelności względem przedsiębiorcy, wobec którego toczy się postępowanie upadłościowe.

Sytuacja, kiedy dłużnik nie spełnia świadczenia w terminie z własnej winy, w odróżnieniu od opóźnienia dłużnika (kiedy to występują przyczyny niezależne od dłużnika).

Czynności dokonywane przez pod¬mioty (i osoby) w zakresie normalnego ich funkcjonowania. Podmioty gospodarcze mogą w swych statutach czy umowach ustalić, do jakiej wysokości oznaczonej kwotowo daną czynność uważa się za czynność dokonaną w zakresie zwykłego zarządu, a po-wyżej - za przekroczenie zwykłego zarządu.