Słownik

Dłużnik, spełniając świadczenie, może żądać od wierzyciela pokwitowania (oczywiście przy niektórych sposobach spełnienia świadczenia niejako automatycznie powstanie dowód, np. wpłata na rachunek bankowy wierzyciela). Dłużnik może żądać pokwitowania w szczególnej formie, jeżeli ma w tym interes prawny; koszty pokwitowania będzie w takiej sytuacji ponosił dłużnik, chyba że umowa pomiędzy stronami stanowi inaczej.

Poręczenie, którego ważność została ograniczona w czasie.

Postępowanie zabezpieczające jest postępowaniem pomocniczym w stosunku do postępowania rozpoznawczego (zwykłego). W trybie postępowania zabezpieczającego wierzyciel może dochodzić zabezpieczenia wykonania roszczenia; zabezpieczenia roszczenia można żądać na każdym etapie rozpoznawania sprawy przez sąd, także przy samym wszczynaniu sprawy (wniosek o zabezpieczenie zamieszcza się wtedy w treści pozwu).

To całkowite lub częściowe umorzenie wzajemnych roszczeń pomiędzy podmiotami, które są dla siebie zarazem dłużnikami i wierzycielami.

Strona występująca w procesie sądowym w imieniu własnym, wszczynająca postępowanie sądowe poprzez wniesienie pozwu.

Pismo skierowane do sądu z wnioskiem o udzielenie ochrony prawnej w trybie postępowania sądowego (inaczej pozew).

Jest to powództwo przeciw egzekucyjne wnoszone przez osoby trzecie, których składniki majątkowe zaliczone zostały wskutek błędu do majątku dłużnika, z którego to majątku wierzyciel dochodzi zaspokojenia swoich roszczeń na drodze egzekucji.

Jest to samodzielny pozew skierowany przez pozwanego przeciwko powodowi w sytuacji, kiedy proces jest już wszczęty przez powoda. Powództwo wzajemne jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy sprawa jest w toku, roszczenie pozwanego ma związek z roszczeniem powoda albo nadaje się do potrącenia oraz zachodzi identyczność stron. Przysługuje ono pozwanemu tylko do czasu rozpoczęcia pierwszej rozprawy.

Osoba występująca w procesie sądowym w imieniu własnym, przeciwko której został wytoczony pozew.

Istotne znaczenie dla tempa procesu i dla obrony stron mają przepisy regulujące prawidłowość doręczeń pism sądowych. Zasadą jest, że dane pismo wywiera skutek dopiero po jego doręczeniu. Zapoznanie się odbiorcy z treścią pisma nie ma znaczenia. Pismo powinno być doręczone zgodnie z przepisami oraz w taki sposób, aby adresat mógł (miał możliwość, z której nie musi korzy¬stać) zapoznać się z jego treścią. Najczęstszą formą doręczeń jest doręczenie przez pocztę. Dla osoby prawnej bądź też organizacji, która nie ma osobowości prawnej, pisma doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentacji przed sądem lub pracownikowi upoważnionemu do odbioru pism. Pisma procesowe dla przedsiębiorców wpisanych do rejestru sądowego doręczane są na adres podany w rejestrze, chyba, że podano osobny adres dla doręczeń. Strony i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie adresu; w razie zaniedbania tego obowiązku sąd pozostawia pismo w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Jeżeli adresat nie zostanie zastany w miejscu siedziby przedsiębiorstwa, pismo sądowe można zostawić (jeżeli podejmą się oddania adresatowi i nie są przeciwnikami w sprawie):
\r\n- dorosłemu domownikowi pod danym adresem (np. siedziba formy może mieścić się w mieszkaniu prywatnym),
\r\n- administracji domu,
\r\n- dozorcy,
\r\n- sołtysowi.
\r\nJeżeli nie jest możliwe doręczenie pisma w taki spo¬sób, będzie ono złożone na poczcie, a w skrzynce pocztowej lub w drzwiach lokalu będzie pozostawione wezwanie do odbioru pisma. Pisma dla osób prawnych i organizacji podlegających wpisowi do rejestru, w razie niemożności doręczenia, pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Jeżeli miejsce pobytu strony nie jest znane, może zostać ustanowiony kurator do odbioru pism; z chwilą doręczenia pisma kuratorowi doręczenie jest skuteczne.
\r\nZa prawidłowe doręczenie uznaje się doręczenie bezpośrednio do rąk strony lub osób ją reprezentujących lub też, w braku możliwości takiego doręczenia, prawidłowe jest doręczenie innemu podmiotowi z wy¬mienionych wyżej bądź też pozostawienie pisma na poczcie, przy pozostawieniu adresatowi wezwania do odbioru. Takie doręczenia wywołują wszelkie związane z nimi skutki prawne; strona nie może się bronić, że nie zapoznała się z treścią pisma.
\r\n

Pełnomocnik spółki kapitałowej, wpisany do rejestru handlowego, którego zakres uprawnień i obowiązków reguluje organ powołujący prokurenta.

Podjęcie się przez osobę (lub podmiot) prowadzenia spraw (może to dotyczyć tak czynności faktycznych, jak i czynności prawnych) innej osoby lub podmiotu, bez istnienia umowy lub też innego tytułu prawnego.

Występuje w sytuacji, kiedy dłużnik może alternatywnie zwolnić się ze zobowiązania poprzez spełnienie innych świadczeń.

Przewidziany przepisami prawa obowiązek przeprowadzania pewnych czynności prawnych przez adwokata lub radcę prawnego.